Ona benzetilmek uzun bir süre beni ne kadar rahatsız etti sormayın. İlk gençlik yıllarımın travması bile denebilir buna.
Düşünsenize ona benziyoruz ya bazıları aklı sıra benimle dalga geçecek. "Aa, sen yasemince'ye benziyorsun." demiyor da "Aa, aynı kakılmış gibisin." diyor. (Oldu canım sen de İtilmiş'e benziyorsun.)
Şu benimle maytap geçmeye çalışanları bir kenara bırakırsak Yasemin Yalçın öyle çirkin bir kadın değil. Hatta kimilerine göre güzel bile. Ancak çoğu kimse sadece benim ona benzediğimi söylemekle kalmıyor maalesef. zaten beni asıl sinir eden şey de bu! İllaki bir Gülazer olsun, bir kakılmış olsun birinden birinin taklidini yapmamı istiyorlar. Hatta yapamadığımı söyleyince şaşırıyorlar. Neymiş mahalledeki Züleyha bile yapıyormuş da ben yapamıyormuşum. Kardeşim ona benziyoruz diye taklidini yapmak zorunda mıyız. Yapamıyorum işte zorla mı? Hakikaten de asla kakılmış gibi konuşamam. Ya da sürahi hanım gibi "Haşmeet, bu kadın beni öldürecek." diyemem.
Şimdiler de ya pek öyle televizyonlarda görünmeyip unutulduğundan ya da benim sinir olduğumu bildiklerinden fazla benzeten yok. Ama ben alıştım ona benzetilmeye artık biliyor musunuz. Kızmıyorum onlara. Hatta "sen bir sanatçıya benziyorsun ama çıkaramadım." diyenlere "Yasemin Yalçın mı?" deyip bir kahkaha bile savuruyorum.
Ne yapalım kadının benzerliği üstüme yapışıp kalmış. Çare yok çekeceğiz.
