Siz hiç Hosteslerin Bağırdığını Duydunuz Mu?

Ben duydum.

Uçak havalanırken benim-basınçtan sanırım- hep uykum gelir. Ama bu seferkinde şöyle bir dalıp uyandığımda kafam yerli yerinde değildi. Hatta bir ara pencereden bakıp yanımdaki alman turistlere "Neredeyim ben?" i türkçe olarak sordum. Anladım sonra tabi. Uçaktaydım ben. Ama bu arada deli gibi sıkışmıştım ve hemen tuvalete gitmem lazımdı. Etraf loş, pencereden sisli bir hava görünüyordu sadece. Herkes ölüm sessizliğinde. Ben, kemerimi çözdüm, insanların bana çevrilen tuhaf bakışları arasında tuvatele doğru yöneldim. Meşgul işareti vardı. Sırtını uçaktaki yolculara dönmüş, oturan hostese yaklaştım ve "Şey tuvalet..." dememle kadın bastı çığlığı. 

"Hanfendi uçak havalanırken yerinizden niye kalkıyorsunuz siz!"

Benim kafa gidik ya "Şey ben tuvalet falan..." gibi şeyler geveliyordum ki kadın daha yüksek perdeden bağırmaya başladı.

"Ama hala ayaktasınız!"

"Tamam tamam gidiyorum." deyip kös kös yerime oturdum. Lakin hala tuvaletim vardı! 

Yaptığım şey, kadının bağırması falan ilk başta biraz utanmama sebep oldu ya sonra dedim ki kendi kendime "Ya hu ne var, insanlar uçağın tekeri yere değer değmez telefonla konuşmaya çalışırken, valizleri dolaptan çıkartıp paldır küldür milletin kafasına düşürürken herkesin hayatını tehlikeye atıyor da ben kendi hayatımı tehlikeye atmışım çok mu?" Utanmayı bırakıp pişkinliği ele aldım. Bana bakanları önemsemeyip defterimi çıkarttım, bir şeyler karalamaya başladım. Ondan sonra da ışıklar yandı, sinyal duyuldu ve millet birer birer yerlerinde kıpırdanmaya başladı. Bense doğru tuvalete... 

Oh be! Dünya varmış.